Reisverslag 25 augustus t/m 6 september 2014

Door: Gerry Klein

Maandagochtend 25 augustus om 4.00 uur ging het dan beginnen, de reis naar Oekraine! Best wel spannend wat we daar de komende twee weken aan zullen treffen en hoe de reis er naartoe zal gaan verlopen. Na een overnachting in de buurt van Boedapest arriveerden we om 13.00 uur bij de grens van Hongarije en Oekraïne. En na een snelle, maar uiteraard goede controle waren we een uur later in de Oekraïne. De eerste bestemming was naar Istvan, onze tolk om met hem het programma voor de komende dagen door te nemen. Voor hem waren we de eerste commissie van dit jaar waar hij voor tolkt. Voor ons als commissie is het erg fijn om hier weer in de Oekraïne te zijn en iedereen te ontmoeten.
Het eerste project dat we woensdag gingen bezichtigen was het jongensweeshuis. Voor onze gemeente stond de winteractie enkele jaren geleden in het teken van de afbouw van de keuken van dit jongenshuis. In 2012 zijn er twee werkgroepen vanuit Nederland aan het werk geweest. De keuken nog niet in gebruik, maar op een paar kleine dingetjes na is het zo goed als af en klaar voor gebruik. Een ander obstakel is dat er vanuit Kiëv toestemming gegeven moet worden voor het in gebruik nemen ervan. Wij, in Nederland zouden er gewoon gebruik van maken, maar daar werkt het iets anders. Zou de directeur de keuken in gebruik nemen, dan is de kans groot dat hij gekort word op het geld dat ze voor de jongens krijgen. Dat risico is nu niet te nemen. Ook is Kiëv is nu meer gefocust op wat er aan de oostgrens gebeurt. Erg jammer voor dit project.
`s Middags hebben we bij Lorant en Erica Molnar gegeten, het domineesechtpaar wat drie jaar geleden hier in Nederland was. Hier hebben we brandhoutgeld afgegeven voor de ouderen in de gemeente Vinogradov. Na een wandeling en geld gewisseld te hebben zijn we weer naar Istvan en Klara gegaan.
De volgende dag zijn we richting Uj-Akli gegaan. Omdat de weg ontzettend slecht is zijn we bij de dominee in het dorpje ervoor geweest en hebben met hem gesproken over de bouw van de kerk. In deze onrustige tijden leek het ons beter om te wachten met bouwen tot volgend jaar of totdat de situatie rustiger is. De gemeente denkt daar iets anders over en hebben vertrouwen dat het goed komt met de bouw van de kerk. Er kan alleen gebouwd worden met Gods hulp. Dat vertrouwen hebben ze.
De volgende dag is een lange reis geworden met veel kilometers en nieuwe projecten.
We zijn in Mesovari geweest waar een jong stel uit Nederland, Nieuwleusen, zich een jaar bezig wil houden met deze gehandicapte kinderen. Gehandicapten worden verstopt en ‘onbelangrijk` gevonden in Oekraïne.
Ondertussen hebben deze twee mensen al twee medewerkers gevonden die ook de liefde voor deze kinderen hebben. Super, het enthousiasme straalt van ze af. De blijdschap die het hen geeft als ze een kind iets geleerd hebben wat hier vanzelfsprekend is. Bijv. tandenpoetsen, handen wassen na het plassen, aan tafel eten enz….
Het gedeelte van het gebouw waar ze nu zitten is eigenlijk een beetje te klein geworden en nu is er achter nog een deel wat ze ook heel graag af willen hebben. Maar ook hier speelt het geldgebrek.
Nadat we hier hebben rondgekeken hebben we onze reis vervolgd naar Csongor om brandhoutgeld af te geven. Deze dominee heeft een landbouwproject opgezet. Enkele jaren terug heeft hij ook een alcoholproject opgestart. Hier kunnen alcoholisten van hun probleem afkomen. Een sessie duurt 10 dagen en alleen door het gebed en geloof is genezing mogelijk! Men mag niet meer dan drie keer mee doen aan een sessie.
Begin dit seizoen gaat ds. Pocsia jr. zich richten op kinderen uit minder sociale gezinnen. Het is voor de kinderen ontspanning en ze krijgen bijbelles en club. Dit gaat hij in het vroegere schoolgebouw dat bij de pastorie staat.
Na al deze informatie zijn we op weg gegaan naar Bakos. Hier stond de kerkenraad ons al op te wachten. Ook hier hebben we brandhoutgeld afgegeven. Na even gepraat te hebben en wat te hebben gedronken zijn we de kerk gaan bekijken. Hier zagen we dat ze nieuwe kunststof ramen hadden. De gemeente heeft dit zelf bekostigd en twee bijkomende voordelen; lagere brandstofkosten en ’s winters minder koud in de kerk.
We vervolgen onze reis en gaan naar Tizsatellik. In dit dorpje zijn ze vier jaar geleden begonnen met het restaureren van de kerk. Eerst is het dak vernieuwd en daarna hebben ze kunststof ramen geplaatst. Dit jaar willen ze met de vloer beginnen. Via HOE Barneveld kwamen we aan dit adres. De vraag vanuit de gemeente van Barneveld was of we een bijdrage wilden geven aan de kerk voor nieuwe kerkbanken. En inderdaad dit was geen overbodige luxe. Gelukkig hebben de meeste kerken kussens op de banken. Hier gelukkig ook want anders had er menig velletje tussen de kieren van de bank gezeten. Er was een Hongaarse vrouw, die goed Nederlands sprak, die ons de kerk liet zien. En ik kan wel zeggen dat ze sprakeloos was toen we zeiden dat we geld bij ons hadden voor de banken. Ze zei ons dat we hartelijk welkom waren om nog een keer te komen kijken wanneer de banken er stonden en ze zou foto`s sturen.
Palagyckomoroc en Zapsony zijn thuiszorg projecten. Hier zijn enkele vrouwen die de ouderen bezoeken en lichte huishoudelijke bieden als dit nodig is. Heel triest was het verhaal van een blinde vrouw die hier voor in aanmerking komt. Zij woont samen met haar zoon (alcoholist). De zoon slaat haar en heeft haar paspoort verstopt zodat ze niet naar een verzorgingshuis kan en hij zo het geld van moeder kan gebruiken voor zijn verslaving.
Een nieuw project wat we bezocht hebben is in Nagygejoc. De gemeente wil het kerkgebouw wel opknappen, maar voor de pastorie en het bijgebouw krijgt de kerk geen geld. De dominee is hier sinds 2011 en heeft eigenhandig de pastorie opgeknapt. Het bijgebouw is tot nu toe gefinancierd door Scholengemeenschap Pieter Zandt uit Kampen en Sommelsdijk. Helaas ook nog niet af omdat het geld op is. Toch is hier goed te merken dat de dominee erg gedreven is. Deze dominee geeft elke zaterdag van 8.00 uur tot 14.30 uur jeugdclub. Ook is er drie keer in de week een kerkdienst. Wel bijzonder, want de laatste 70 jaar heeft deze plaats niet eens een dominee gehad.
Op zondag 31 aug. zijn we naar de kerk geweest in Matyfalva. In dit dorpje zullen we nog drie nachten zijn. Heel bijzonder was het om daar het Avondmaal mee te vieren. Eerst de mannen naar voren en in een kring om tafel. Daarna mochten de vrouwen. Heel goed om te zien dat daar ook jongeren aan het avondmaal deelnamen. Ook in dit dorp hebben ze brandhoutgeld ontvangen. Ook zijn er vijf families die geld krijgen. Tevens heeft de dorpsschool geen sanitaire voorzieningen, dus de kinderen gaan buiten naar de ‘wc’. Er is dringend behoefte aan de aanleg van toiletten. We hebben de schooldirecteur geadviseerd een begroting hierop te maken en dat we bij de volgende reis dit nader bekijken.
Na verder een rustige dag gehad te hebben moesten we de volgende dag weer gewoon volop aan de bak. Het is lekker warm buiten, maar na een hele dag in de auto krijg je daar niet zoveel van mee….
In Vinogradov hebben we een gezinsvervangend huis bekeken. Hier zullen 10 kinderen wonen. Er is één echtpaar die de zorg op zich zal nemen. Ze willen met vijf kinderen beginnen en breiden dit dan langzaam uit. Dit is beter en rustiger voor de kinderen. Het zijn kinderen tot 17 jaar die uit probleemgezinnen komen. Helaas krijgen ze hier geen geld van de staat voor. Wel krijgen ze per kind een kleine bijdrage, een soort kinderbijslag. De tegemoetkoming van de staat is dat ze 50% korting krijgen op gas en elektra. Dit project is ook een nieuw project en hier zijn nog verschillende (grote) dingen nodig voor de inboedel.
Daarna hebben we in Vinogradov een hospice in aanbouw bekeken. Het hospice is alleen bedoeld voor mensen die geen geld hebben. Een bijzonder groot gebouw (oude kazerne) waar de binnenmuren verwijderd zijn en opnieuw ingedeeld. Dit maakt het mogelijk dat familie kan blijven. Er kunnen ong. 20 tot 25 mensen wonen. Hier is de vraag naar hoog/laag bedden en wie weet kunnen we hierin wat voor hen betekenen. In juni/juli 2015 willen ze graag open.
De volgende dag 2 september reizen we naar Raho. Een supermooie, maar ook lange reis door de bergen. Maar de natuur maakt veel goed. Raho krijgt ook brandhoutgeld. We hebben het kerkje in Raho bekeken waar enkele jaren terug een actie voor gehouden is. Het kerkbezoek gaat er hier niet op vooruit , maar viel ons toch ook niet tegen nu de bindende schakel Margaret er niet meer is. Erg leuk om het eens weer te zien.
Zo komen we ongemerkt steeds dichter bij het eind van onze reis en het bezoeken van de projecten.
Woensdag 3 september vertrekken we naar Roemenië. Na hartelijk afscheid te hebben genomen van Peter en Irene, onze gastheer en gastvrouw, koersen we richting de grens. De grensovergang tussen Oekraïne en Roemenië verloopt vlekkeloos en de douane is wel in voor een praatje. Vervolgens over de mooie strak geasfalteerde wegen in Roemenië verder! Enige nadeel is dat hier juist weer scherpe snelheidscontroles zijn.
Ons laatste project is in Hongarije, in Dömsöd waar een opvanghuis voor mensen met psychische problemen gevestigd is. In dit opvanghuis is er plaats voor 14 personen en heeft werkruimtes voor een arts en een psychiater. Het is de bedoeling dat dit huis in januari 2015 bewoond gaat worden. Als we zien hoe ver de verbouwing al gevorderd is, moet dat zeker lukken. Een goed project naar ons idee omdat het is niet te groot of onoverzichtelijk is. De vraag aan ons is we een bijdrage kunnen leveren aan de inrichting van het huis. Na dit alles gezien te hebben en ook natuurlijk even de kerk bekeken te hebben, namen we ook hier afscheid.
Het was ondertussen bijna 16.00 uur en volgens planning konden we dan nog redelijk op tijd in Biscke zijn om te overnachten. De volgende morgen vertrokken we richting Oostenrijk om vervolgens in Duitsland te overnachten. Nu nog maar één nachtje slapen om dan op zaterdag 6 september weer veilig thuis aan te komen.
We kunnen dankbaar terug kijken op een mooie, intensieve en waardevolle reis! Veel gezien, veel gehoord en veel om over na te denken en te verwerken. Je merkt de binding die je krijgt. Niet alleen omdat we ze steeds meer mensen leren kennen en ontmoeten maar ook door het geloof in één God.
Binnen de commissie worden de bovenstaande beschreven projecten verder uitgewerkt en wordt indien het project voldoende prioriteit of kans van slagen heeft, verder opgepakt.

Frank Bosch, Rens Polinder en Gerry Klein